Potrzymają ją parę tygodni.
Wiedziałeś o tym?
Pragną, żeby wasza wojenka się skończyła.
Vadimowi ziemia pali się pod nogami.
Dlatego jest niebezpieczny.
Jedź po Ludmiłę.
Ubierz się.
Jest pan gotów zrezygnować ze wszystkiego?
- Nie. - W takim razie jesteśmy kwita.
Dobrze, że zawarliśmy rozejm. Pan Godman ma innych mocodawców.
Przyjaciel pańskiego ojca, Veniamin, już się cieszy na to spotkanie.
Ucięli mu głowę i pochowali pod asfaltem.
Groził mi. Powiedział, że to nie koniec.
Mam znajomego w ambasadzie.
Jeśli mój przyjaciel się zgodzi, pojechałbyś do Moskwy?
W Moskwie cię zabiją!
Zrób wszystko, co w twojej mocy. Muszę chronić syna.
Żegnam.
Natasza! Wezwijcie pogotowie!
Zadzwoń jak najszybciej.
MOSKWA
Kupiłam ci sok do popicia tabletek.
Dopiero wróciłaś.
Ja powinnam się tobą opiekować.
Zbierasz się?
Muszę się z kimś spotkać.
Podziękuj mamie. Wpadnę za kilka dni.
Nie korzystamy z telefonów.
Proszę zaczekać na stronie.
Proszę się przesunąć.
Wiza.
Telefon.
Mogę zadzwonić?
- Zawiadomię rodzinę... - Później.
GODMAN.
Alexander.
Rejs numer 237.
Był w samolocie. Innych informacji nie mają.
Daj znać, jeśli się odezwie.
Wykonam parę telefonów.
Dziękuję.
Pan Godman?
Nie wiem, co tutaj robię.
Ja też nie za bardzo.
- Przyjechałem w interesach. - Jakich?
Mogę się skontaktować z konsulatem?
Była moją córką chrzestną.
Miała 21 lat.
Wasz spór jej nie dotyczył.
Do kogo pan przyjechał?
Chciałbym rozmawiać z prawnikiem.
Żadnych prawników ani pracowników konsulatu.
Nikt nie wie, gdzie pan jest.
Oprócz tych, którzy mnie zaprosili.
Ja ich poinformuję.
Nie ma takiej potrzeby.
Przykro mi, że córce Vadima stała się krzywda,
ale nie miałem z tym nic wspólnego.
Daję panu czas do wieczora.
Powie mi pan, do kogo przyjechał.
Albo sam
złoży pan jej ojcu kondolencje.
Dzwoniłem ze sto razy.
Alexa zgarnęli na lotnisku. Nie wiadomo, dlaczego.
Zabili córkę Vadima.
Alexowi nic do tego.
Nie zdołam pomóc twojemu synowi.
W takim razie cię zniszczę.
Sądziłeś, że nikt się nie dowie?
Dzwonili do mnie z Wydziału do Walki z Przestępczością Gospodarczą
w sprawie zniknięcia z lotniska obywatela brytyjskiego.
Kto dzwonił?
Wierchuszka.
Od kiedy podlegamy Wydziałowi do Walki z Przestępczością Gospodarczą?
Sytuacja uległa zmianie.
Vadim jest twoim przyjacielem,
ale stracił poparcie ważnych ludzi.
Stracił też córkę.
Może zrobimy to…
na drodze urzędowej, oficjalnie?
Potrzymam go kilka dni.
Zbierzemy materiał dowodowy
i oskarżymy go o zabójstwo Nataszy.
Załatwię to.
Idziemy.
Dokąd mnie zabierają?
Na lotnisko.
Mogę zadzwonić?
Pański telefon i komputer przekażemy ambasadzie.
Skręć w prawo.
Zatrzymaj się.
- Dlaczego stajemy? - Mamy czas.
Poczęstuje mnie pan papierosem?
Niech pan pali w środku.
Nie chcę, żeby nasmrodził w samochodzie.
Nie znam rosyjskiego.
W porządku.
Wyluzuj.
Wkrótce się zjawią.
Mówisz po angielsku?
Ligę Mistrzów wygra Real Madrid.
Barcelona.
- Gareth Bale. - Neymar.
A Pepe?
Messi.
Rozdzielamy się.
Sasza? Światło.
Za nim!
W tamtą stronę!
- Pójdę zapalić. - Zapal tutaj.
Muszę ci się do czegoś przyznać.
Jestem turystą i zgubiłem telefon.
- Któraś z was mówi po angielsku? - Słabo.
Ukradli mi telefon. Muszę zadzwonić.
Mam kłopoty.
Wszystko gra. Rozmawiałem z Josephem.
Gdzie jesteś?
W pobliżu placu Uniwersyteckiego.
Niedaleko znajduje się synagoga.
Wyślę tam Josepha.
Daruj sobie spotkania biznesowe.
Musisz uciekać z Rosji.
Mam coś na sumieniu.
Zleciłem likwidację Vadima.
Jego córka...
Będę kończył. Odezwę się.
Niech Bóg się nad tobą zlituje.
Wypuściłem chłopaka.
Przekazałem go w wasze ręce, ale i tak się wymknął.
Znajdziemy go.
Dziękuję.
Ojciec kazał odstawić pana na granicę ukraińską.
Najpierw coś załatwię.
Dziękuję za gościnę.
Dziękuję, że pomógł pan mojej córce.
LONDYN
Nie mam stałego adresu.
Wystarczy telefon kontaktowy.
Już się urywasz?
- Nie wiedziałam, że wpadniecie. - To miała być niespodzianka.
Dobrze się czujesz?
- Miło cię widzieć. - I ciebie.
Znasz Antonia?
Nie wydaje mi się.
Kolega Alexa z Harvardu.
- Antonio…? - Mendez.
Brat ma masę przyjaciół.
- Femi. - Antonio.
Co u Alexa?
Nie wiem. Wyjechał.
Skoczymy na kawę?
Nie. Jesteś wykończona.
- Alex wie, że jesteś w Londynie? - Widzieliśmy się kilka dni temu.
- Idziemy? - Niedługo cię odwiedzę.
Cieszę się, że stajesz na nogi.
Dziękuję.
Do zobaczenia.
- Fajnie było cię poznać. - Wzajemnie.
Na razie.
Dałeś dupy na całej linii.
Ale mój znajomy wciąż jest skłonny spotkać się z Alexem.
Kto to jest?
Osoba ze świecznika.
Powiem ci, kiedy zapozna się z propozycją twojego syna.
Znajoma Olega?
Ja do pułkownika Fiedorowa.
Fiedorow.
Gdzie on jest?!
Dlaczego nie dzwonisz?
Wciąż szukamy chłopaka. Nie powinno cię tu być.
- Kto go chroni? - Jeszcze nie ustaliłem.
Nie łżyj!
Jedź do domu.
Zabili moje dziecko…
Vadim?
Myślisz, że się ciebie boję?
Przez lata braliście w łapę, a teraz się ode mnie odwracacie?
Nie rozumiem.
To ja was zdradzę.
Przekaż kolegom.
Oleg twierdzi, że ma pan dla mnie propozycję.
Osoby, które reprezentuję, chciałyby robić w Rosji interesy.
Biorąc pod uwagę ich reputację, musiałaby to być atrakcyjna propozycja.
Biznes jest wart 300 miliardów dolarów rocznie.
Za pośrednictwem mojego funduszu podwoilibyście wkład.
Inwestycja, o której mówię, gwarantuje 5000% stopy zwrotu.
Zyski są okupione stratami w ludziach.
Zyski byłyby większe, a straty malały.
Vadim Kaliagin sprowadza do Rosji 300 tysięcy kilogramów heroiny.
Macie dwa miliony uzależnionych, 50 tysięcy zgonów rocznie.
Jego zyski spadają, a wskaźniki przestępczości rosną.
Też studiowałem biznes na Harvardzie.
Czym wyróżnia się pańska propozycja?
Moi partnerzy chcą korzystać z waszych portów,
by dostarczać swój produkt do Europy.
W zamian za ochronę płaciliby prowizję,
nie sprzedając towaru w Rosji.
Z prowizji można by finansować legalne przedsięwzięcia,
budować szpitale, szkoły, a nawet zwalczać przestępczość.
Co z Vadimem Kaliaginem?
Nie zamierza układać się z moimi partnerami,
ani oni z Kaliaginem.
Jest symbolem przestarzałej kultury mafijnej.
Jego metody są brutalne i nieskuteczne.
Ściąga na siebie uwagę i stawia Rosję w złym świetle.
W biznesie kieruje się emocjami, co nikomu nie służy.
Oleg mówił, że potrafi pan być skromny.
Ale i bezwzględny.
Nie zawsze mam wybór.
Muszę się naradzić z partnerami.
Naturalnie.
Jak tam Femi?
Cierpliwy.
Spotykasz się z przyjacielem Alexa?
Myślisz, że jestem w stanie spotykać się z kimkolwiek?
Przepraszam. Głupie pytanie.
Był pomocny i troskliwy,
gdy tego potrzebowałam.
Wiem, że nie przebaczysz mojemu bratu, ale czy mogę coś powiedzieć?
Zawsze się mną opiekował.
I rodzicami.
Próbował nas chronić.
Nie chciał, żeby spotkała cię krzywda.
Chodzi o coś więcej.
Nie wiem już, kim jest.
On też się pogubił.
Są ekonomistami jak pan.
Przedstawi pan swoją propozycję, a oni podejmą decyzję.
Przepraszam, że nerwy mi puściły.
Daj spokój.
Panie, przyjmij duszę swojej służebnicy, Natalii.
Wprowadź ją do Królestwa Niebieskiego.
Przebacz jej grzechy, świadome i nieświadome.
Ojcze Nasz, któryś jest w Niebie....
Niech Bóg ma cię w swojej opiece.
Wszyscy są zadowoleni. Załatwcie to.
W porządku?
Na pogrzebie jego córki?
Nie miałam pojęcia.
- Umarł? - Żyje.
Chcą, żebyś pomógł go odnaleźć.
Niech idą do diabła.
Pomyśl o Annie. I dzieciach.
Co z nimi będzie, jeśli trafisz za kratki?
Vadim nie jest ważniejszy od twojej rodziny.
Wiesz,
że niczego się nie dorobiłem.
Nie przytulam lewej forsy.
Trzy razy zrezygnowałem z awansu,
by zostać w departamencie i go chronić.
Wiem.
Miałbym zdradzić przyjaciela?
W Rosji istnieje wiele konkurujących frakcji.
Część życzy nam jak najgorzej.
Znajdujemy się na szczycie, ale nie zawsze tak będzie.
Nie chcę nikomu nadepnąć na odcisk.
Spotkamy się z kontrahentami i zobaczymy.
Jeszcze jedno.
Wczoraj zatrzymano zabójcę córki Vadima.
Próbował obciążyć pańskiego ojca.
Ojciec był daleko.
Dla dobra przyszłej współpracy
powinien się pan od niego odciąć.
Przyjechałem również po to, by mógł wrócić do kraju.
Rywale znaleźliby na niego jakieś brudy,
żeby pana zdyskredytować.
Przebywa na emigracji od 15 lat.
Myśli wyłącznie o popełnionych błędach.
Nie chce wrócić do interesu, lecz do domu.
To niemożliwe.
Rozumiem.
Ilia!
Jak się czujesz?
Nieźle, tyle że nie spałem.
Byłeś u lekarza?
- Nie, od razu przyjechałem tutaj. - Gdzie jesteś?
Na "mecie" przy Kuznieckim Moście.
Wytrzymałbyś transport samochodem?
Raczej nie.
Zaraz będę.
Dziękuję.
- Kto dzwonił? - Muszę skoczyć do pracy.
Na razie.
Na to się nie pisałem. Miałem dobić targu.
I dobiłeś. Doprowadzisz sprawę do końca.
Nie możemy zostawić Vadima przy życiu.
Nie musisz sam tego robić.
Nie odważysz się.
Ilia?
Tutaj.
Ilia! Tu jestem.
Ogląda pan futbol?
Sporadycznie.
Ma pan ulubioną drużynę?
- Nie. - Nie jestem zaskoczony.
Tam leży pilot. Niech pan wyłączy.
Ilia prosił, żeby mi coś przekazać?
Nie.
Dla rodziny zrobiłbym to samo.
Stryj byłby z pana dumny. Ojciec również.
Dokonał pan tego, co im nie wyszło.
Przykro mi z powodu pańskiej córki.
Nie wiedziałem.
Miałbym panu przebaczyć?
To jedyna władza, jaka mi pozostała w tym życiu.
Jak się czuje narzeczona?
Lepiej.
To dobrze.
Kocha ją pan?
Już panu mówiłem…
Jeśli wybierze pan to życie, a chce pan, żeby była bezpieczna,
musi się pan od niej odciąć.
I od rodziny.
Od wszystkich, których pan kocha.
Będzie pan wiódł straszliwie samotne życie,
aż ktoś skróci pańskie cierpienia.
Portfel.
Chciałbym wyjąć zdjęcie córki.
Katia mówiła,
że Alex pojechał do Rosji.
Nic mu już nie grozi.
Też wracacie?
Po co?
Tutaj jest nasz dom.
Co nie znaczy, że nie kocham swojej ojczyzny.
Świat stał się globalną wioską.
Gucci tu, Gucci tam…
Mam nadzieję, że będziemy się widywać,
nawet jeśli nie zejdę się z Alexem.
Katia powiedziała mi o waszym dziecku.
Naszym dziecku.
Wiesz, że ktoś należy do rodziny, jeśli odczuwasz jego ból.
Jesteś dla mnie jak córka.
Dymitr i ja kłócimy się codziennie od 40 lat,
a ja nadal mu przebaczam.
Dobry z niego chłopak.
Nie jestem obiektywna,
ale to mój syn.
Dzień dobry.
Pan do kogo?
Moja rodzina kiedyś tu mieszkała.
Miałaby pani coś przeciwko temu, żebym się rozejrzał?
Niech pan wejdzie.
Zapraszam.
Weź małego.
I przewiń.
Śmiało.
- Mój ojciec. - Dzień dobry.
- Biełajewowie? - Nie, Godmanowie.
Dawno temu.
Wszystko wydaje się pewnie mniejsze, niż pan zapamiętał.
Pan pozwoli.
Tu mieszka mój syn,
kiedy raczy zjawić się w domu.
Czym się pan zajmuje?
Jestem bankierem.
Wspaniale.
Zatroszczy się pan o rodzinę.
Kiedy wrócisz?
Zależy, co planuje.
To powinna być twoja decyzja.
Zrobiłam coś dla ciebie.
Też nie wiem, co to jest.
Omówiliśmy propozycję pana Godmana.
Darzymy go całkowitym zaufaniem.
Panowie pozwolą, że się wycofam,
a on będzie negocjował w naszym imieniu.
Nie do przyjęcia.
Takie są nasze warunki.
Wasze warunki?
Miałeś dokonać prezentacji.
Za kogo ty się uważasz?
Pan wybaczy, ale byłoby prościej,
gdybyśmy przedyskutowali sprawę we dwóch,
jako reprezentanci stron.
W zamian za dostęp do portów i ochronę,
dostaniemy 50% każdego transportu.
Nie wtrącamy się w wasze interesy na innych szlakach,
ale kontrolujemy dystrybucję w Rosji.
50%? Wykluczone.
Nie interesuje nas rola hurtowników.
Najtrudniejsze jest dostarczenie towaru do Europy.
Nie możecie dłużej korzystać z portów holenderskich i hiszpańskich.
Nie macie zaplecza w Afryce Zachodniej, inaczej niż konkurencja.
Za pomocą własnej sieci kontaktów i tras zajmę się dystrybucją waszego towaru,
nie wchodząc wam w drogę.
Wy nie będziecie ingerować na obszarach,
gdzie będę was reprezentował.
Pracuję w waszym imieniu,
nie dla was.
Niech się pan nie czuje urażony.
Myślę, że to najlepszy sposób, by wszyscy zarobili.